بگذار این بار باور نکنم! این قصه ی همیشه تکرار ِ هجرت با طعم ِ اشک های سر ریز را باز هم باید بخوانم.

بگذار به جای همه ی اینها "هامون" را دوباره از سر خوش بخوانم و باور کنم!

بگذار "کاغذ بی خط" ات را اینبار هم نگذارم خط خطی شود!

بگذار این بغض ِ "خانه سبز" هرز تر از این نشود!

بگذار این بار ِ دیگر "تفنگ سر پر" را به سوی خودم نشانه بگیرم!

تو بزرگمردانه "حکم" ِ پیاده شدن از "اتوبوس ِ شب" را امضا کردی!

من ماندم و باز هم شب ناله های "خواهران ِ غریب"!

هنوز تشنه ام که "صدای پای آب" را از صدای تو بنوشم...

خسرو شکیبایی ِ جان، حتی اگر پرویز پرستویی هم بغضش را بشکند و بگوید که تو رفتی، بگذار این را باور نکنم!

این روز ِ شب زده - مجید. بیست و هشت ِ تیر ِ ۸۷

من نیازم گشت ِ ارشاد دیدنه!

از لبت فحش و بی راه شنیدنه!

قفس ات آخر ِ شانس آوُردنه!

از تو مُردن برگ ِ سوخته ی منه!

شنبه:

شنبه ی من بد ِ بد
روز ِ عشق ِ سرسری
گریه های بیخودی
خنده ی بی خبری

***

شنبه روز ِ بدی بود، روز ِ بی‌حوصله‌گی
وقت خوبی که می‌شد غزلی تازه بگی

-------------------

یکشنبه:

صبح ِ یکشنبه میاد
مثل ِ یه قهوه ی سرد
شکل ِ بی شکل ِ کشیش
بر سر ِ صلیب ِ درد

***

ظهر ِ یک‌شنبه‌ی من، جدول نیمه تموم
همه خونه‌هاش سیاه، روی خونه جغد شوم

--------------------

دوشنبه:

دفتر ِ دوشنبه های بی کسی
میگه تار ِ موی یارم کم شده
روی روسریش باید خط بکشم
وقتی رخت ِ خونه مون پرچم شده

***

صفحه‌ی کهنه‌ی یادداشت های من
گف دوشنبه روز میلاد من ئه،
اما شعر تو می‌گه که چشم من
تو نخ ابره که بارون بزنه، آخ اگه...

------------------

سه شنبه:

از سر ِ سه شنبه های موج و کف
هر پناهنده یه قایق می خره
ساحل از شکسته های ما پُره
تا بخواهی صدفای بی سره

***

غروب سه‌شنبه خاکستری بود،
همه انگار نوک کوه رفته بود‌ن
به خودم هی زدم از این‌جا برو!
اما موش خورده شناسنامه‌ی من!

--------------------
چهار شنبه:

عصر ِ چارشنبه هنوز
میگه یک بیرق بدوز
بی شناسنامه بسوز
آدم ِ روز به روز

***

عصر چهارشنبه ی ما
عصر خوش‌بختی ما!
فصل گندیدن من!
فصل جون‌سختی ما!

--------------------

پنج شنبه:

روز ِ پنجشنبه میاد
جوری که نیومده
سرخ ِ سرخ و داغ ِ داغ
مثل یک آتشکده

***

روز پنج‌شنبه اومد
مث سقاهک پیر،
رو نوکش یه چیکه آب
گفت به من: بگیر، بگیر!

--------------------

جمعه:

جمعه از لهجه ی دریا خیس ِ خیس
میگه قصه ی دو ماهی بنویس

***

جمعه حرف تازه‌یی برام نداشت،
هر چی بود، پیش‌تر از این‌ها گفته‌بود...

بحث ِ آزاد: "هفته ی خاکستری" موفق تر و جان دار تر بود یا "هفته ی سپید و سیاه"؟!

بحث آزاد است و دوستان نقد و نظرات ِ ارزشمندشان را در مورد ِ این دو ترانه بیان کنند.

ضمن ِ اینکه یک "مقایسه" هم از لحاظ ِ "فرم و محتوا" و هم از لحاظ ِ "نتیجه - پیشرفت یا پس رفت" داشته باشید.

(پویا)

به سمت ِ غربت ِ من نیلوفرانه برگرد

از من نه" من" طلب کن نه بهر ِ خانه برگرد

شمعی به جا نمانده پروانه در قفس مُرد

به سمت ِ قتل و کشتار باری شبانه برگرد

سینه سپر نکردم خواهر به گریه آمد

من "آه" می شوم ولی برادرانه برگرد

نیمه تمام ِ من را شعری تمام می کند

با خط ِ خود غریبم با یک ترانه برگرد

به شست و شوی چشمم تا چند دگر نشینم؟!

هر طور که می شود دید از این زمانه برگرد!

"م ج ی د"

خونه ی اجاره ای عشق نمی خواد!

آینه جواب ِ دردامو نداد!

وقتی من هنوز نمی دونم چمه

واسه فردا به کی رای بدم بیاد!؟

خونه ی اجاره ای هم بی خوده!

اجاره م خرج ِ گرفتاریم شده!

باید با خودم بسازم یا زنم؟

خدایا حرفامو با کی بزنم؟!

خونه ی اجاره ای عشق نمی خواد!

دکتر ِ قلب واسه چی کوتاه بیاد؟!

واسه اینکه هر دو مونم آدم ایم!؟

واسه اینکه هر دو با هم باز کم ایم!؟

هنوزم زوده برای دیر شدن!

کیک ِزرد و با اسانس ِ فقر بزن!

هنوزم زوده برای دیر شدن!

کیک ِزرد و با اسانس ِ فقر بزن!

روزنوشت: گرفتار درس هستم! باید یه قسمت ِ "آنلاین نوشت" درست کنم.چون هر چی می نویسم در مدت کوتاهی و بی ویرایش است!

+ in this time
+ نوشتاری بر:
+
+ ما را که بَرَد خانه ؟!
+ اولین ها
+ جیب ِ من را بزنید، شعورم را نه!
+ بی سرزمین تر از باد!
+ وقتی سیمین عصبانی می شود...!
+ بگذار این را باور نکنم!
+ نیاز (نماز!!) ِ امروز!