چندی پیش مصاحبه ی "مریم آموسا" با جناب "اهورا ایمان" را مطالعه میکردم.

مصاحبه ی مختصر و جالبی بود که در آن پرسش های معمولی و خوبی مطرح شده بود.

اما یک پرسش و پاسخ ِ آن مصاحبه به شرح زیر بود:

مریم: "ترانه سرایان امروز چقدر توانسته اند، خود را با موضوعات اجتماعی روز همسو کنند؟"

اهورا: "جان ترانه پاپ، عشق است وهمه خواننده های پاپ برای مردم می خوانند و جان ترانه عشق است. اما این به معنی چشم پوشی ازمسائل اجتماعی نیست . گذشته ازاین ترانه سرایان ایرانی تاکنون ازطرح مسائل اجتماعی دورنبوده اند. دردوره مشروطه،  ترانه یکی ازپایه های اساسی جنبش مشروطه بود. به عبارتی  تاثیر ترانه  سرایان درهمراه کردن مردم با جنبش مشروطه از تمام عناصر دیگر بیشتربوده است. دراین دوره شعرازترانه جا ماند و به نظرمن تا سال های آغازین انقلاب ترانه علاوه بر نقش آرامش بخشی از پس نقش اجتماعی خود نیز برآمد. "

1- ابتدا با این سوال درگیر میشوم که "اهورا ایمان" چطور به این دست یافته که "جان ِ ترانه پاپ، عشق است"

"پاپ" از سبک های موسیقی است که میتوان آن را مقابل موسیقی کلاسیک قرار داد و از دل ِ موسیقی ِ عامه پسند بیرون کشید.

و اگر تعریف شود* بی شک از پایه های اساسی ِ تعریف ِ آن، "تجاری بودن و سود مالی" میباشد.

و امروز ِ روز، در جامعه ی ما، نمیدانم چطور میشه به این رسید که جان ترانه ی پاپ، عشق است.

پس اگر به آن رسیدیم که بله! عشق است!

باید نتیجه گرفت که الان در وضعی قرار گرفتیم که باید عاشقانه بسراییم و بدیم بازار و فروش کنیم و حالشو ببریم.

چون هرچی باشه اگه میخوایم سود کنیم باید به عشق در ترانه بپردازیم نه احیانا بیکاری و فقر!

2- "همه خواننده های پاپ برای مردم میخوانند"

آقای ایمان، واقعا در این عبارت حرف ِ شگفتی زده!! هبذا!

ضمنا ایشون دوباره تاکید ورزیدند: "و جان ترانه عشق است"

3- ما، "اکثرا" عادت کردیم اول حرفمون رو بزنیم و بعد یک جوری تصور ِ مخاطب رو نسبت به حرف ِ ابتدایی مون، تیره تر کنیم!

از آنجاست که آقای ایمان گفته اند:

" اما این به معنی چشم پوشی از مسائل اجتماعی نیست"

در حالیکه اصلا خود ِ "عشق" هم یک مسئله ی اجتماعی است.

و جای این سوال است که امروز نگاه ِ "اکثر ِ" ترانه سرایان به "عشق" از چه منظریست؟

4- خیلی ساده واژه ی "امروز" در سوال ِ پرسشگر فقط تا "انقلاب" ختم میشه

تا باز هم پرسشگر این رو مطرح کنه که

"پس از انقلاب چی؟"

و پاسخ اهورا ایمان:

"متاسفانه پس ازانقلاب علی رغم جنگ،  ترانه سرایان، نتوانستند آن گونه که باید خود را با جریان ها و مسائل همراه کنند و با انگیزه بالا حرکت نکردند. درواقع تعداد آثاری که عنصراندیشه در آن کمرنگ است ، کم نیست. با این همه ترانه سرایان نسبت به انعکاس مسائل اجتماعی در ترانه  هایی که سروده اند، بی اهمیت نبوده اند ."

5- باز هم بلاتکلیف تر از همیشه!

هر چه باشد ایشون مدتی در "شورای شعر وزارت ارشاد" فعالیت میکرده اند و بیش از پیش درگیر ترانه و ترانه سرایان بوده اند

و حداقل "یک مخاطب" نباید انقدر ساده پی به "عدم ِ توانایی یک جواب روشن و دقیق" و خوش بینانه تر "تعارف در عرضه ی یک پاسخ ِ صریح و روشن" ببرد و بر این عقیده ام که حتی نباید همچین حسی داشته باشد.(یا پیدا کند)

* اول آنکه بر این عقیده ام که موسیقی پاپ تعریف نمی شود.
دوم آنکه، سایمون فریت (Simon Frith) که یک منتقد و جامعه شناس است میگوید موسیقی پاپ به عنوان یک "صنعت" شناخته میشود نه "هنر".

+ in this time
+ نوشتاری بر:
+
+ ما را که بَرَد خانه ؟!
+ اولین ها
+ جیب ِ من را بزنید، شعورم را نه!
+ بی سرزمین تر از باد!
+ وقتی سیمین عصبانی می شود...!
+ بگذار این را باور نکنم!
+ نیاز (نماز!!) ِ امروز!